Ogarniam matmę, bo tak jakby sprawdzian mam jutro. Nie narzekam, ale jest nieco dziwnie, czuję się tak w pewnym stopniu niepełna i nie chodzi mi teraz o mój stan głodu. No nic.. byle ogarnąć trochę swoje życie, sprawy itp. i będzie lepiej. To idę się uczyć żyć czy coś.
/czy można przestać kochać niebo tylko dlatego, że czasem jest burza?