Wciąż przejmuję się rzeczami, którymi już nie powinnam. A byłam na tak dobrej drodze już. Jednak powrót do tej głupiej rzeczywistości jeszcze nieco potrwa i ciężko się do niej przyzwyczaić, tak samo ciężko wmawia się pewne rzeczy, ale to wszystko będzie miało swoje odbicie w przyszłości. Jakie? nie wiem. Faktycznie nie ma recepty na bycie szczęśliwym. Ten smutek mnie już męczy, chce się cieszyć, jednak żyjąc w taki sposób jak na razie zwyczajnie się nie da. Ale nie mogę narzekać, skoro nawet dupy mi się nie chce ruszyć, żeby coś zrobić ze swoim życiem. Naprawdę cudownie.