Nie potrafię być kusząca, seksowna, nie potrafię uwodzić, żadna ze mnie sex-bomba. Nie używam szminek, żeby kusić swoimi ustami, ani też nie kryję pod pudrem swoich niedoskonałości. Prędzej można powiedzieć, że dobra ze mnie chłopczyca. Lubię wygodne trampki, posiedzieć z miską chipsów i butelką coli przy dobrym meczu przed tv albo pooglądać jak w okolicy chłopaki grają sparing. Lubię rozmawiać o samochodach i z chęcią obejrzałabym jakiś rajd. Ale co z tego jak i tak wszyscy oglądają się za seks-sztuniami, umalowanymi i wyzywającymi? Zaczepiają je, zagadują, smsują, facebookują itp. A ja i tak będę uważana za dziwną, przeciętną, słabo ubierającą się dziewczyną, o przeciętnej figurze, na którą nikt nigdy nawet nie popatrzy. Ej co jest? Ja już wątpie we wszystko, w cały ten świat, ludzi i rzekomych artystów, którzy świecą tak naprawdę tylko tym co uważają za swój największy atut i to na pewno nie jest inteligencja. Wyjścia są dwa: albo zostać pustą lalą, dla której najważniejsze są kosmetyki i to co ma na sobie ubrane albo to olać tak jak do tej pory i być dalej niezauważona i niedoceniona. Odpowiedź jest chyba prosta. Pozdro dla takich dziewuch i sorry, ale to nie dla mnie. I pozdrawiam facetów, którzy na takie lecą. Patrzcie co za hejty hejty.

"ja po prostu czasem chce odejść jakieś 300 mil stąd,
licząc, że tam wszystkie wady tego świata znikną"